پمپ روغن کاری دستی
وسیلهای ساده، قابل حمل و غیربرقی برای توزیع و انتقال روغن یا گریس به نقاط مختلف ماشینآلات و تجهیزات است. این پمپها که به “پمپ روغندان دستی” نیز معروف هستند، بر اساس ایجاد فشار مکانیکی توسط کاربر (از طریق دسته پمپ) عمل میکنند. آنها قدیمیترین و رایجترین روش برای روانکاری نقاطی هستند که یا دسترسی به آنها سخت است یا نیاز به تزریق روغن تحت فشار دارند. این ابزار، جزء essential در کارگاههای کوچک تا بزرگ صنعتی، تعمیرگاههای خودرو و حتی مصارف خانگی محسوب میشود.
انواع پمپ روغنکاری دستی
انواع اصلی این پمپها معمولاً بر اساس مکانیزم عمل و ظرفیت مخزن دستهبندی میشوند:
1. پمپهای پیستونی (Plunger Pump):
این مدل با حرکت رفت و برگشتی یک دسته، باعث ایجاد فشار در سیلندر میشود و روغن را با فشار نسبتاً بالا به بیرون میفرستد. این نوع برای روغنکاری دقیق نقاطی که نیاز به فشار بالا دارند (مانند یاتاقانهای خاص) مناسب است.
2. پمپهای دستهای (Lever-Action Pump):
در این پمپها، کاربر با حرکت دادن یک دسته اهرمی به صورت چرخشی یا رفت و برگشتی، روغن را پمپاژ میکند. این مدل رایجترین نوع پمپهای مخزندار است و برای مصارف عمومی و تزریق حجم متوسطی از روغن یا گریس طراحی شدهاند.
3. پمپهای تفنگی (Grease Gun):
این نوع، زیرمجموعهای از پمپهای دستی است که به شکل تفنگی طراحی شده و عمدتاً برای تزریق گریس استفاده میشود. این پمپها میتوانند دارای مخزن پر کننده (Cartridge) یا مخزن معمولی باشند.
مزایای پمپ روغنکاری دستی
استفاده از پمپهای روغنکاری دستی مزایای قابل توجهی دارد که مهمترین آن سادگی، قیمت پایین و استقلال از برق است. این پمپها نیاز به هیچ منبع انرژی خارجی نداشته و در هر مکان و شرایطی قابل استفاده هستند. تعمیر و نگهداری بسیار آسان، طول عمر بالا و ساختار مکانیکی مقاوم از دیگر مزایای آنهاست. همچنین، این پمپها برای کاربردهایی که روانکاری به صورت دورهای و نه مداوم انجام میشود، گزینهای بسیار مقرونبهصرفه و کاربردی محسوب میشوند.
کاربردهای پمپ روغنکاری دستی
کاربرد این پمپها بسیار گسترده است و در هر صنعتی که نیاز به روانکاری دستی وجود داشته باشد، دیده میشوند. از تعمیرگاههای خودرو برای گریسکاری اتصالات فرمان، سیبکها و جکها گرفته تا کارگاههای نجاری و صنعتی برای روانکاری راهنماهای ماشینهای فرز و تراش. در کشاورزی برای روانکاری ادوات و تراکتورها، در صنایع نورد و فولاد برای نقاطی که سیستم مرکزی ندارند و حتی در مصارف خانگی برای روانکاری قفلها، لولاهای در و زنجیر دوچرخه از پمپهای دستی استفاده میشود.
مشخصات فنی مهم پمپ روغنکاری دستی
هنگام انتخاب یک پمپ روغنکاری دستی، باید به مشخصات فنی زیر توجه کنید:
-
ظرفیت مخزن: حجم مخزن ذخیره روغن یا گریس (بر حسب لیتر، سیسی یا کیلوگرم برای گریس).
-
حداکثر فشار خروجی: بالاترین فشاری که پمپ میتواند ایجاد کند (بر حسب بار یا psi).
-
نوع سیال: قابلیت پمپاژ روغن روان، روغن غلیظ یا گریس.
-
جنس بدنه و مخزن: معمولاً از فولاد، استیل، آلومینیوم یا پلاستیک مقاوم (مانند پلی اتیلن).
-
نوع اتصال و شلنگ: جنس و طول شلنگ و نوع سری اتصال (مانند سریهای قابل تعویض برای اتصال به شیرهای گریس).
-
مکانیزم پمپاژ: نوع عملکرد (پیستونی، اهرمی و غیره).
-
وزن خالی و پر: برای قابلیت حمل و نقل آسان.
پمپ روغنکاری دستی را میتوان بر اساس ظرفیت مخزن دسته بندی کرد:
-
پمپهای نیم، یک، دو، چهار و هشت لیتری: این اعداد نشاندهنده حجم مخزن پمپ هستند. انتخاب بین آنها بستگی به حجم کار شما دارد. برای مثال:
-
نیم و یک لیتری: برای مصارف سبک، کارگاههای کوچک و مصارف متناوب. (پمپ روغنکاری دستی نیم لیتری – پمپ روغنکاری دستی یک لیتری )
-
دو و چهار لیتری: پرکاربردترین مدلها برای کارگاههای صنعتی متوسط و تعمیرگاههای خودرو. ( پمپ روغنکاری دستی دو لیتری – پمپ روغنکاری دستی چهار لیتری )
-
هشت لیتری: برای مصارف سنگین و مکانهایی که تعداد زیادی نقطه روانکاری وجود دارد و کاهش دفعات پر کردن مخزن اهمیت دارد. ( پمپ روغنکاری دستی هشت لیتری )
-
پمپ روغنکاری دستی چهار لیتری پرشر سوییچ دار: این یک مدل پیشرفته و تخصصیتر است. ( پمپ روغنکاری دستی پرشرسوییچ دار )
این مدل برای کاربردهایی که نیاز به فشارهای کنترلشده و ایمنی بالا دارند، بسیار مناسب است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.